เพื่อนสนิท...ที่หายไป

คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์ ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด...ถึงไหนถึงกัน
...เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วยคุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์ หลุดพ้นจากขอบเขต กฏเกณฑ์ต่างๆในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการโครงการร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน
...คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบคนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง
...คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลาแต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ...
...วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า คุณยังโทรหามันอยู่ไหม มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า
...หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลงคุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน… นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย่างเดิมหรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว
ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้นที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมันอย่าอ้างว่าคุณมีมารยาทคุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมันอย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง
...อะไรที่เปลี่ยนไป เวลา...หรือความรู้สึก...สังคม...หรือความสัมพันธ์...อะไรที่เปลี่ยนแปลงคุณ…หรือเขา...หรือใคร...คุณถามตัวเองหรือเปล่าหรือรอให้ใครถามรู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป แล้วเคยถามเขาไหมเขารู้สึกอย่างไร...ที่คุณเปลี่ยนไป
หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่าขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน”ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป
...แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลยรู้ไว้ด้วย คุณเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึง และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน
ปล. คุณรู้ไหม ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ตรงนี้เพื่อนคนนั้นของคุณ...อาจจะถามตัวเองอยู่ก็ได้ว่ามันทำผิดอะไร...มันจึงเลือนหายไปจากชีวิตคุณ